اي بس که نباشيم و جهان خواهدبود              نی  نام  زما  و ني‌نشان خواهد بود   

زين  پيش  نبوديم  و  نبد  هيچ خلل                 زين پس چو نباشيم همان خواهد بود                   

       خیام به زیبایی بهانه ای قشنگ برای غیبت کبری ما آماده کرده است.فعلا با یک کار از خودم    و  یک کار از خسرو گلسرخی به روزم تا ببینیم......

به مهدی مزارعی که نمی داند من چند نفرم(تا بداند خودم هم نمی دانم)      !!!!!                                  

من دو نفرم:

یکی خودم

و دیگری خودم

اولی را خوب نمی شناسم

ولی دومی

آنجا زیر درخت بید

هر روز با دو استکان چای و یک کاغذ و قلم

در انتظار کسی است

که من تازگیها فهمیده ام

همان شخص نا شناس اولیست.

 ***

هیمه.

نه ان که فکر کنی سرد است

که من

در تهاجم کولاک,

یکجا تمام هیمه های جهان را

                                  انبار کرده ام

                                  در پشت خانه ام...

و در تفکر یک باغ آتشم

                             به تنهایی !

من هیمه ام

برادر خوبم ,

بشکن مرا,

            برای اجاق سرد اتاقت

                                      آتشم بزن.

من هیمه ام

 برادر خوبم.....

                          خسرو گلسرخی_مجموعه  "ای سرزمین من"