بر تخته سیاه کلاسم

نقش تورا                                       

         فریاد می کشم                               

                  ایستاده                  

                   با خورشیدی بر دوش

                   و شانه هایی در امتداد صبح

اینگونه 

     تخته سیاه کلاسم پنجره ای خواهد شد

                                     رو به شهری که در خواب است. 

                                   ***